| Bilduma: | Joben liburua eta 42 margolan |
| Egilea: | Fr. Antonio Oteiza |
| Mota: | Pintura |
| Kokapena: | Katalogazio-gela |
| Ezaugarriak: | Pintura akrilikoa kartoi gainean |
| Artelana: |
Egin klik handitzeko |
| Deskribapena: |
Elihuk hitz egiten jarraitu zuen: «Itxaron pixka bat, eta irakatsiko dizut, oraindik badagoelako zerbait esateko Jainkoaren defentsan. Urrutira joko dut nire jakinduriaren bila, nire Egileari arrazoia emateko. Egiaz, nire argudioak ez dira faltsuak; jakinduria beteko gizon bat ari zaizu hizketan. Begira, Jainkoa ahaltsua da eta ez du bihotz zintzoa mespretxatzen. Ez dio gaiztoari bizirik irauten uzten, pobreari justizia egiten dio. Ez ditu begiak zuzenarengandik aldentzen; errege-tronuetan esertzen du eta betiko goratzen. Eta katez lotzen dituenean edo atsekabearen sokekin lotuta dauzkanean, beren egintzak eta harrokeriaren bekatuak salatzeko egiten du. Belarria irekitzen die ikas dezaten, eta gaiztakeriatik aldentzeko eskatzen die. Entzun eta men egiten badute, oparotasunean amaituko dituzte beren egunak eta ongizatean beren urteak. Baina entzuten ez badute, Heriotzaren muga zeharkatuko dute eta konturatu gabe hilko dira. Gaiztoek, kateatzen dituztenean, laguntza eskatu beharrean, gorrotoa pilatzen baitute. Gaztetasun betean galtzen dute bizia eta mutil gazteen adinean hiltzen dira. Atsekabearen bidez salbatzen du atsekabetua, sufrimenduaren bidez belarria irekiz. Zu ere larritasunaren atzaparretatik irtetera bultzatzen zaitu, leku zabal eta ireki batera, mahai oparoa zerbitzatzeko. Baina ez defendatu gaiztoaren auzia; eutsi nire zuzenbideari. Ez utzi eskuzabaltasunak lilura zaitzan, ezta eroskeria oparo batek oker zaitzan ere. Arriskuan, balioko al dute haren aurrean zure aberastasunei eta ondasun guztiek? Gauez ez ibili jendea bere lekutik botatzeko irrikan. Ez jo gaiztakeriara, horregatik probatu baitzintuzten atsekabearen bidez. Begira, Jainkoa gorena da bere ahalmenean; zein maisu pareka daiteke harekin? Nork erakusten dio bidea? Nork leporatu diezaioke bidegabekeria? Gogoratu haren egintzak ospatzea, gizakiek kantatu dituztenak. Denek ikusten dituzte; gizakiek urrutitik begiratzen diete. Begira, Jainkoa gorena da, ezin dugu ulertu, eta ezin ditugu haren urteak zenbatu. Ur tantak jasotzen ditu eta beren iturritik iragazten ditu euri bihurturik. Hodeiek tantaka isurtzen dituzte eta zaparradaka erortzen dira lurrera. Haien bidez herriak elikatzen ditu, janari ugari emanez. Nork neur dezake hodeien hedadura edo haren etxolaren garaiera? Bere inguruan argia zabaltzen du eta bere tronua itsasoaren sustraietan ezartzen. Tximista bere ahurretan ezkutatzen du eta zuzen jaurtitzen du bere helburura. Gorenak bere trumoia entzunarazten du, eta haren haserreak ekaitza eragiten du.» |