Bildumak

Hasiera / Bilduma / Bildumak

Santuak brontzean (Antonio Oteiza)

Bildumako lanak

San Joan Gurutzekoa

Antonio Oteizak austeritatetik, isiltasunetik eta barne-bilketatik irudikatzen du San Joan Gurutzekoa. Irudi bertikal eta trinkoak baztertu egiten ditu kontakizun-xehetasunak eta ohiko atributuak; santuaren nortasuna ez da antzekotasun fisikoan oinarritzen, kontenplazioan eta barne-sakontasunean baizik.
San Joan Bataiatzailea

Antonio Oteizak San Joan Bataiatzailea irudi tente, indartsu eta funtsezkora murriztu gisa aurkezten du. Santua ez da idealizatzen: haren presentzia keinuaren, materiaren eta besteei zuzendutako dei bihurtzen den barne-premiaren bidez eraikitzen da.
San Ignazio Arantzazuko Andre Mariaren aurrean

San Ignazio Arantzazuko Andre Mariaren aurrean ageri da, distantziak, isiltasunak eta kontenplazioak antolatutako eszena batean. Antonio Oteizak bi presentzien arteko tentsio bihurtzen du topaketa espirituala: giza irudi ilun eta neurtua alde batean, eta haren aurrean altxatzen den forma monumental eta sakratua bestean.
San Joan Jainkoarena

San Joan Jainkoarena laguntza behar duen gizon baten ondoan dago. Antonio Oteizak errukia ez du keinu handi edo heroiko gisa aurkezten, hurbiltasun gisa baizik: bi gorputz elkarrengana hurbiltzen dira, zaintza, konfiantza eta duintasuna presentzia partekatu bihurtu arte.
San Sebastian

Antonio Oteizak San Sebastian ez du heroi idealizatu gisa irudikatzen, gizaki zaurgarri gisa baizik. Gorputza zurezko zutoin garai baten aurrean ageri da, gezirik eta indarkeria espliziturik gabe. Buruaren makurdurak, irudiaren hauskortasunak eta brontzearen zein zuraren arteko tentsioak nahikoa dira martirioa iradokitzeko.
San Kristobal

San Kristobalek Jesus Haurra darama sorbalda gainean, ia funtsezko formetara murriztutako paisaia batean. Antonio Oteizak elezaharra zama eta eginkizunaren irudi indartsu bihurtzen du: gorputz sendoa euskarri bihurtzen da, eta goian dagoen haur txikiak ematen dio zentzua ibilbide osoari.
San Frantzisko eta San Ignazio

San Frantzisko Asiskoa eta San Ignazio Loiolakoa historian inoiz gertatu ez zen topaketa batean ageri dira, baina Oteizak sinesgarritasun espiritual handiz irudikatzen duena. Bi fundatzaile eta bi kristau-tradizio desberdin hurbiltasunaren, elkarri zuzendutako arretaren eta aitortza-keinu baten bidez elkartzen dira.
San Ignazio zauritua

Zaurituta eta geldirik egotera behartuta, San Ignazio kanpoko mundutik babestu eta, aldi berean, isolatzen duen espazio batean ageri da. Antonio Oteizak porrot fisikoa barne-eraldaketaren abiapuntu bihurtzen den unea irudikatzen du: etorkizuneko fundatzailea oraindik ez da aldatu, baina ordura arteko bizitzak jada indarra galtzen hasi da.
San Ignazio Magdalenan

San Ignazio komunitate baten erdian altxatzen da; ingurukoek haren gertutasuna bilatzen dute eta haren arreta eskatzen dutela dirudi. Antonio Oteizak topaketaren irudi bihurtzen du eszena: esperientzia espirituala ez da norbanakoaren barruan itxita geratzen, baizik eta besteengana irekitzen da, eta entzutean, hurbiltasunean eta zerbitzuan aurkitzen du bere zentzua.
Santiago

Santiago bidean doan gizateriaren gidari gisa ageri da. Haren inguruan adin, jarrera eta jatorri desberdinetako erromesak biltzen dira, norabide berak elkartuta. Antonio Oteizak Bidearen irudi koral bihurtzen du erliebea: bilaketa, topaketa eta elkarrekin bizitako eraldaketaren esperientzia.
Paduako San Antonio

Antonio Oteizak barne-bilketaren eta hurbiltasunaren irudi gisa aurkezten du Paduako San Antonio. Obraren erdigune espirituala santuak bularraren kontra eusten duen horretan dago; bitartean, habitua, jarrera eta materia forma bertikal bakarrean batzen dira. Solemnitate urrunetik aldenduta, santutasuna harrera, samurtasun neurtua eta entrega gisa adierazten da.
Asisko San Frantzisko

San Frantzisko presentzia bertikal, soil eta barne-bildu gisa ageri da. Antonio Oteizak obraren indar adierazkorra eskuetan eta santuak bularraren ondoan eusten duen gurutzearen zeinuan biltzen du. Pasarte narratiborik eta keinu solemnerik gabe, erliebeak hustasunean, Kristoren kontenplazioan eta norberaren bizitza ematean oinarritutako espiritualtasuna aurkezten du.