21. kapitulua
| Bilduma: | Joben liburua eta 42 margolan |
| Egilea: | Fr. Antonio Oteiza |
| Mota: | Pintura |
| Kokapena: | Katalogazio-gela |
| Ezaugarriak: | Pintura akrilikoa kartoi gainean |
| Artelana: |
Egin klik handitzeko |
| Deskribapena: |
Jobek erantzun zuen: «Entzun arretaz nire hitzak; hori izan dadila ematen didazuen kontsolamendua. Izan pazientzia hitz egiten dudan bitartean, eta amaitzen dudanean, egin nahi adina iseka. Gizaki baten aurka kexatzen al naiz ni, edo arrazoirik gabe galtzen al dut pazientzia? Begira iezadazue: harriduraren harriduraz eskua ahora eramango duzue. Horretaz oroitzen naizenean, izutu egiten naiz, eta ikarak gorputza estutzen dit. Zergatik jarraitzen dute gaiztoek bizirik eta, zahartu ahala, gero eta aberatsago bihurtzen? Haien ondorengoak seguru bizi dira haien ondoan, eta beren seme-alabak hazten ikusten dituzte. Haien etxeak bakean eta beldurrik gabe daude, eta Jainkoaren makilak ez ditu jotzen. Haien zezenak hutsik egin gabe estaltzen du, eta behiak erditu egiten du, abortatu gabe. Beren txikiak antxumeak bezala korrika ibiltzen uzten dituzte, eta haurrak saltoka. Zitara eta panderoen doinuan abesten dute eta txirularen hotsaz pozten dira. Horrela igarotzen dute bizitza gozo-gozo, eta lasai jaisten dira hilobira. Haiek, Jainkoari esaten ziotenak: «Aldendu gugandik! Ez zaizkigu zure bideak interesatzen. Nor da Ahalguztiduna, guk hura zerbitzatzeko? Zer irabazten dugu hari otoitz eginda?» —Baina zoriona ez dago haien eskuetan. Gaiztoen asmoa Jainkoarengandik urrun dago! Zenbat aldiz itzaltzen da gaiztoaren kriseilua edo erortzen da haien gainera zoritxarra? Zenbat aldiz banatzen dizkie Jainkoaren haserreak sufrimenduak, haizeak daraman lastoa bezala, zurrunbiloak eramaten duen lasto xehea bezala? —Baina Jainkoak zigorra haien seme-alabentzat gordetzen du. Ikus dezala bere begiez bere zoritxarra, eta edan dezala Ahalguztidunaren haserrea! Izan ere, zer axola dio bere etxeak behin hilda dagoenean eta bere hilabeteen kopurua amaitu denean? —Jainkoari irakaspenik eman al dakioke? Bat gaitzik gabe iristen da heriotzara, guztiz lasai eta bakean, gorputza indarrez beterik eta hezurren muina sendo; bestea, berriz, samintasunez beterik hiltzen da, inoiz ongi jan gabe. Eta biak batera etzaten dira hautsetan, harrez estalita. Badakizkit zuen pentsamenduak eta nire aurka dituzuen asmo bortitzak. Badakit esaten duzuela: «Non dago boteretsuaren etxea? Non gaiztoen bizilekua?» Zergatik ez diezue galdetzen bidaiatu dutenei? Zergatik ez dituzue sinesten haien kontakizun harrigarriak: hondamendian gaiztoa salbatzen dela eta zoritxarreko egunean ez dagoela han; inork ez diola bere jokabidea aurpegiratzen, ezta merezi duena ordaintzen ere; hilobira eramaten dutela, mausoleoaren ondoan zaintza egiten dutela eta haraneko lur mokorrak gozoak zaizkiola? Haren ondoren mundu guztia doa, eta haren aurretik ezin konta ahala joan dira. Eta hutsalkeriekin kontsolatu nahi nauzue? Zuen erantzunak iruzur hutsa dira». |
