8. kapitulua
| Bilduma: | Joben liburua eta 42 margolan |
| Egilea: | Fr. Antonio Oteiza |
| Mota: | Pintura |
| Kokapena: | Katalogazio-gela |
| Ezaugarriak: | Pintura akrilikoa kartoi gainean |
| Artelana: |
Egin klik handitzeko |
| Deskribapena: |
Xuhko Bildadek hitza hartu eta esan zuen: Noiz arte hitz egingo duzu horrela, eta noiz arte izango dira zure hitzak haize-erauntsi baten antzekoak? Jainkoak zuzenbidea okertzen al du, edo Ahalguztidunak justizia bihurritzen al du? Zure seme-alabek haren aurka bekatu egin bazuten, beren hutsegiteen mende utzi ditu dagoeneko. Baina goizean goiz jaikitzen bazara Jainkoaren bila eta Ahalguztidunari erregutzen badiozu, garbi eta zuzen irauten baduzu, hark zainduko zaitu eta zure legezko bizilekua berrezarriko du. Zure iragana huskeria izango da zure etorkizun bikainarekin alderatuta. Galdetu iraganeko belaunaldiei, eta adi egon zure gurasoek aurkitu zutenari. Gu atzokoak besterik ez gara eta ez dakigu ezer; gure egunak lur gaineko itzal bat baino ez dira. Baina haiek irakatsiko dizute eta bihotzetik ateratako hitzez mintzatuko zaizkizu. Hazten al da papiroa zingiratik kanpo? Hazten al da ihia urik gabe? Oraindik berde dagoela, inork moztu gabe, beste belarrak baino lehenago ihartzen da. Horixe da Jainkoa ahazten duenaren patua; horrela amaitzen da fedegabearen itxaropena. Haren konfiantza hauskorra da, armiarma-sare bat haren segurtasuna. Norbait haren gainean bermatzen bada, ez dio eusten; hari heltzen bazaio, ez du sostengatzen. Izerdiz beterik, eguzkipean, kimuak zabaltzen ditu bere lorategian; sustraiak harrien artean korapilatzen ditu eta harrizko hesira heltzen da. Baina bere lekutik kentzen badute, lekuak uko egiten dio: «Ez zaitut inoiz ikusi». Horrela amaitzen da haren ibilbide alaia, eta beste landare bat ernetzen da lurretik. Jainkoak ez du gizon zuzena baztertzen, eta ez die gaizkileei eskua ematen. Oraindik bete dezake zure ahoa barrez eta zure ezpainak poz-oihuz. Zure etsaiak lotsaz estaliko dira, eta gaiztoaren etxola desagertu egingo da. |
