27. kapitulua
| Bilduma: | Joben liburua eta 42 margolan |
| Egilea: | Fr. Antonio Oteiza |
| Mota: | Pintura |
| Kokapena: | Katalogazio-gela |
| Ezaugarriak: | Pintura akrilikoa kartoi gainean |
| Artelana: |
Egin klik handitzeko |
| Deskribapena: |
[Jobek bere bertsoak esaten jarraitu zuen, eta esan zuen:] «Jainkoa bizi den bezain egia, nire eskubidea ukatzen didan Jainkoagatik, eta samintasunez betetzen nauen Ahalguztidunagatik: arnasa dudan bitartean eta Jainkoaren hatsa nire sudurrean dagoen bitartean, nire ezpainek ez dute faltsukeriarik esango, ezta nire mihiak gezurrik ahoskatuko ere! Urrun nigandik zuei arrazoia ematea! Azken hatsa eman arte nire zintzotasunari eutsiko diot; nire errugabetasunari tinko helduko diot, amore eman gabe. Nire kontzientziak ez dit nire egun bakar bat ere aurpegiratzen. Nire etsaia errudun gerta dadila, eta nire aurkaria bidegabe. [Sofarrek hitza hartu eta esan zuen:] Zer itxaropen geratzen zaio fedegabeari bere bizitzaren haria mozten diotenean, Jainkoak bizia kentzen dionean? Entzungo al ditu Jainkoak haren kexuak larrialdiak harrapatzen duenean? Ahalguztiduna al zen haren gozamena? Jainkoari dei egiten al zion une oro? Jainkoaren boterea azalduko dizuet; ez dizuet ezkutatuko Ahalguztidunak erabakitakoa. Denok egiaztatu baduzue, zergatik errepikatzen dituzue hutsalkeriak? Hau da Jainkoak gaiztoarentzat gordetzen duen zoria, tiranoek Ahalguztidunarengandik jasotzen duten herentzia: seme-alaba asko baditu, ezpatarako izango dira, eta haren ondorengoek ez dute ogiz asetzerik izango. Bizirik geratzen direnak izurriteak lurperatuko ditu, eta haien alargunek ez dituzte negarrez deitoratuko. Zilarra hautsa bezala pilatzen badu eta jantziak buztina bezala metatzen baditu ere, errugabeak jantziko ditu, eta zintzoak haren zilarra jasoko du oinordetzan. Eraikitzen duen etxea sitsaren habia bezalakoa izango da, zaindariaren txabola bezalakoa. Aberats oheratzen bada, azken aldiz izango da; begiak irekitzean, ez zaio ezer geratuko. Egunez izuek erasotzen diote, gauez urakanak eramaten du. Ekialdeko haizeak eramaten du, eta zurrunbiloak bere lekutik erauzten. Errukirik gabe bultzatzen du, eta hark alde guztietara ihes egiten saiatzen da. Bere lekutik alde egiten duenean, txalo eta txistuekin agurtzen dute.» |
