22. kapitulua
| Bilduma: | Joben liburua eta 42 margolan |
| Egilea: | Fr. Antonio Oteiza |
| Mota: | Pintura |
| Kokapena: | Katalogazio-gela |
| Ezaugarriak: | Pintura akrilikoa kartoi gainean |
| Artelana: |
Egin klik handitzeko |
| Deskribapena: |
Temango Elifazek hitza hartu eta esan zuen: «Gizakia baliagarri izan al daiteke Jainkoarentzat? Jakintsua baliagarri izan al dakioke? Zer ateratzen du Ahalguztidunak zu zintzoa izatetik, edo zer irabazten du zure jokabidea zuzena bada? Erlijiosoa izateagatik aurpegiratzen al dizu zerbait, edo horregatik eramaten al zaitu epaiketara? Ez al da, aitzitik, zure gaiztakeria handiagatik eta zure ezin konta ahala erruengatik? Arrazoirik gabe eskatzen zenion bahia zure anaiari, biluziari arropa kentzen zenion. Ez zenion urik ematen egarri zenari, eta ogia ukatzen zenion gose zenari. Gizon boteretsu, lurraldearen jabe eta bertako biztanle pribilegiatua izanik, alargunak esku hutsik bidaltzen zenituen eta umezurtzen besoak txikitzen zenituen. Horregatik inguratzen zaituzte lakioek, bat-bateko izuek beldurtzen zaituzte, iluntasunak ez dizu ikusten uzten eta gainezka egindako urek murgiltzen zaituzte. Jainkoa zeruaren gorenean dago; begira zein garai dauden izarrak! Zuk diozu: «Zer daki Jainkoak? Bereiz al dezake hodei trinkoen artetik? Hodeiek estaltzen dute eta ez diote ikusten uzten, eta bera zeruko gangaren gainetik ibiltzen da». Jarraitu nahi al duzu gizaki gaiztoek zapaldutako antzinako bidea, garaia baino lehen eraman zituztenena, haien oinarria ibai bat bezala urtzen ari zenean? Jainkoari esaten zioten: «Aldendu gugandik! Zer egin diezaguke Ahalguztidunak?» Hark ondasunez beteak zizkien etxeak, baina gaiztoek beren asmoak egiten zituzten hura kontuan hartu gabe. Zintzoak, hori ikustean, poztu egiten ziren, eta errugabeek iseka egiten zieten: «Haien ondasunak desagertu dira, suak haien oparotasuna irentsi du!» Adiskidetu harekin eta bizi bakean, eta ondasunak jasoko dituzu. Onartu haren ahoko irakaspena eta gorde haren hitzak zure bihotzean. Ahalguztidunarengana itzultzen bazara, berriro altxatuko zaitu. Urrundu bidegabekeria zure etxolatik; bota zure urrea hautsetara eta Ofirreko urrea errekako harri-koskorretara. Orduan Ahalguztiduna izango da zure urrea eta zure zilar ugaria. Hura izango da zure gozamena, eta harengana altxatuko duzu aurpegia. Hari erregutzen diozunean, entzun egingo dizu, eta zuk zure botoak beteko dituzu. Erabakitzen duzuna bete egingo da, eta argiak distira egingo du zure bideetan. Harroak apaltzen baititu, eta apaltzen direnak salbatzen. Errugabea askatuko du, eta zu zeure eskuen garbitasunagatik askatuko zara». |
