24. kapitulua
| Bilduma: | Joben liburua eta 42 margolan |
| Egilea: | Fr. Antonio Oteiza |
| Mota: | Pintura |
| Kokapena: | Katalogazio-gela |
| Ezaugarriak: | Pintura akrilikoa kartoi gainean |
| Artelana: |
Egin klik handitzeko |
| Deskribapena: |
Zergatik ez ditu Ahalguztidunak epeak zehazten, haren lagunek haren esku-hartzeak ikusi ahal izan ditzaten? Gaiztoek mugarriak lekuz aldatzen dituzte, artaldeak lapurtu eta bazkatzera eramaten dituzte; umezurtzaren astoa eramaten dute eta alargunaren idia bahitzat hartzen. Pobreak bidetik botatzen dituzte, eta dohakabeek ezkutatu egin behar dute. Basamortuko basa-astoak bezala ateratzen dira beren zereginera, goiz jaikitzen dira harrapakina bilatzeko; basamortuak janaria eskaintzen die haien haurrei. Besteen soroetan biltzen dute uzta eta aberatsaren mahastian hondarrak biltzen dituzte. Biluzik igarotzen dute gaua, hotzetik babesteko arroparik gabe; mendietako euri-jasek blaitzen dituzte eta, babesik ez dutenez, haitzetara estutzen dira. Gaiztoek umezurtza amaren bularretik kentzen dute eta pobrearen haurra bahitzat hartzen. Biluzik ibiltzen dira, arroparik ez dutelako; gari-sortak eramaten dituzte eta goseak egoten dira. Olioa ateratzen dute errotan, dolarea zapaltzen dute, eta egarriak egoten dira. Hirian hilzorian daudenek intziri egiten dute eta zaurituek laguntza eskatzen dute, baina Jainkoak ez dio haien erreguari jaramonik egiten. Beste batzuk argiaren aurka matxinatzen dira; ez dituzte haren bideak ezagutzen eta ez dira haren bidexketara ohitzen. Egunsentian hiltzailea jaikitzen da pobrea eta behartsua hiltzeko; gauez lapurra zelatan ibiltzen da eta ilunpean etxeetan sartzen. Adulteroak ilunabarra zelatatzen du, bere artean esanez: «Inork ez nau ikusiko», eta aurpegia estaltzen du. Egunez giltzapetu egiten dira; ez dute argiarekin zerikusirik izan nahi. Goiza iluntasuna da haientzat, ilunpeko izuetara ohituta baitaude. Hala ez bada, gezurtatu nazala norbaitek eta utz ditzala nire hitzak ezerezean. |
