12. kapitulua
| Bilduma: | Joben liburua eta 42 margolan |
| Egilea: | Fr. Antonio Oteiza |
| Mota: | Pintura |
| Kokapena: | Katalogazio-gela |
| Ezaugarriak: | Pintura akrilikoa kartoi gainean |
| Artelana: |
Egin klik handitzeko |
| Deskribapena: |
Jobek erantzun zuen: «Bai jende garrantzitsua zaretela! Zuekin batera hilko da jakinduria! Baina nik ere badut adimena, eta ez naiz zuek baino gutxiago. Nork ez daki hori guztia? Nire hurkoaren barregarri bihurtu naiz: “Jainkoari dei egin eta hark erantzuten dion hori!” Iseka egiten dute: “Gizon zuzena, zintzoa…” Zuzi mespretxatu bat naiz lasai bizi denaren begietan, edonork zapaltzeko modukoa. Bitartean, bakea dago lapurren etxoletan, eta lasai bizi dira Jainkoari desafio egiten diotenak, Jainkoa beren esku dutela uste dutenak. Galdetu piztiei eta irakatsiko dizute; zeruko hegaztiei, eta jakinaraziko dizute; lurrean arrastaka dabiltzan izakiei, eta lezioak emango dizkizute; itsasoko arrainek kontatuko dizute. Hainbeste maisurekin, nork ez daki Jaunaren eskuak egin duela hori guztia? Haren esku dago izaki bizidun guztien bizia eta gizaki bakoitzaren arnasa. Belarriak ez al ditu hitzak bereizten, eta ahosabaiak ez al ditu jakiak dastatzen? Ez al dago jakinduria zaharrengan eta zuhurtzia adinekoengan? Baina hark ditu jakinduria eta boterea; harenak dira argitasuna eta zuhurtzia. Hark suntsitzen duena inork ezin du berreraiki; hark norbait giltzapetzen badu, ez dago ihesbiderik. Euriari eusten badio, lehortea dator; askatzen badu, lurra urez gainezka geratzen da. Harenak dira indarra eta eraginkortasuna; harenak dira engainatua eta engainatzen duena. Aholkulariak biluzik eramaten ditu eta agintariak erotzen ditu. Erregeei beren ikurrak kentzen dizkie eta soka bat lotzen die gerrian. Apaizak biluzik eramaten ditu eta handikiak iraultzen ditu. Konfiantzazkoei hitza kentzen die eta zaharrei zentzua kentzen. Mespretxua isurtzen du jauntxoen gainera eta indartsuen gerrikoa askatzen du. Ilunpearen sakoneneko sekretuak agerian uzten ditu eta itzalak argitara ateratzen. Herriak handitzen ditu eta hondatzen; nazioak zabaltzen ditu eta lekuz aldatzen. Buruzagiei adimena kentzen die eta biderik gabeko eremu amaigabeetan noraezean ibilarazten ditu. Iluntasun beltzean haztamuka ibiltzen dira, eta mozkorren antzera kulunkarazten ditu.» |
