17. kapitulua
| Bilduma: | Joben liburua eta 42 margolan |
| Egilea: | Fr. Antonio Oteiza |
| Mota: | Pintura |
| Kokapena: | Katalogazio-gela |
| Ezaugarriak: | Pintura akrilikoa kartoi gainean |
| Artelana: |
Egin klik handitzeko |
| Deskribapena: |
Gogoa nahasita daukat, nire egunak itzaltzen ari dira, hilobia dut zain. Isekak baino ez ditut lagun, eta probokazioez nazkatuta nago. Izenda iezadazu berme-emaile bat zeure aurrean; bestela, nor izango da nire bermatzailea? Zuk itxi diozu haien adimena arrazoimenari, eta horregatik ez dira nagusituko. («Norbaitek hurkoa salatzen badu hari ondasunak kentzeko, haren seme-alabei begiak itzaliko zaizkie»). Jendearen barregarri bihurtu nau, aurpegira tu egiten dioten norbait bezala. Nire begiak saminez ahitzen ari dira, eta nire gorputz-adar guztiak itzalak bezalakoak dira. Zintzoak harritu egiten dira hori ikustean, eta errugabea haserretu egiten da gaiztoaren aurka; baina zintzoak tinko jarraitzen du bere bidean, eta esku garbiak dituenak indar handiagoa hartzen du. Zatozte denok, itzuli! Ez baitut zuen artean jakintsurik aurkituko. Nire egunak igarotzen ari dira, nire asmoek porrot egiten dute, baita nire bihotzeko nahiek ere: gaua egun bihurtzea eta oraingo iluntasuna hurbileko argi bilakatzea. Ez dut ezer espero! Leizea da nire etxea; ilunpetan prestatzen dut nire ohea. Usteldurari ama deitzen diot, eta harrei aita eta anaiak. Non geratu da nire itxaropena? Nire itxaropena, nork ikusi du? Leizearen ateetaraino jaitsiko da, elkarrekin lurrean hondoratzen garenean. |
Bildumako lanak
-
1. kapitulua
Bazen behin Uz lurraldean Job izeneko gizon bat. Zuzena eta zintzoa zen, Jainkoaren beldur zen eta gaitzetik urrun bizi zen. Zazpi seme eta hiru alaba zituen. Zazpi mila ardi, hiru mila gamelu, bostehun idi-pare, bostehun asteme eta zerbitzari ugari zituen. Ekialdeko gizonen artean aberatsena zen. -
2. kapitulua
Jaunak esan zion: –Ohartu al zara nire zerbitzari Jobez? Lurrean ez dago bera bezalakorik: gizon zuzena eta zintzoa da, Jainkoaren beldur da eta gaitzetik urrun bizi da. Eta zuk haren aurka bultzatu nauzu, arrazoirik gabe suntsi nezan; hala ere, oraindik ere bere zuzentasunari eusten dio.
Satanek erantzun zuen: –Larrua larruaren truke! Bizia salbatzeko, gizakiak daukan guztia emango du. -
3. kapitulua
Orduan, Jobek ahoa ireki eta bere jaioteguna madarikatu zuen, esanez: «Desager dadila jaio nintzen eguna, eta “mutil bat sortu da” esan zuen gaua!» -
4. kapitulua
Temango Elifazek erantzun zuen: «Norbait zuri hitz egiten saiatuko balitz, ez dakit jasango zenukeen; baina nork eutsi diezaioke bere hitzei?» -
5. kapitulua
Egin oihu, ea norbaitek erantzuten dizun; zein aingerurengana joko duzu? -
6. kapitulua
Jobek erantzun zuen: Nire atsekabea pisatu eta nire zoritxar guztiak batera balantzan jarri ahal izango balira, hondarra baino astunagoak lirateke; horregatik dira hain nahasiak nire hitzak. -
7. kapitulua
Gizakia lurrean dago bere zerbitzua betetzen; haren egunak jornalari batenak bezalakoak dira... -
8. kapitulua
Xuhko Bildadek hitza hartu eta esan zuen: «Noiz arte hitz egingo duzu horrela, eta noiz arte izango dira zure hitzak haize-erauntsi baten antzekoak?» -
9. kapitulua
Jobek erantzun zuen: Ongi dakit hala dela: gizakiak ezin du arrazoia izan Jainkoaren aurrean. -
10. kapitulua
Bizitzaz nazkatuta nago: nire kexei emango natzaie, nire arimaren samintasuna askatuz. -
11. kapitulua
Naamako Sofarrek hitza hartu eta esan zuen: «Hainbeste berriketa erantzunik gabe geratuko al da? Berritsuak arrazoia izango al du?» -
12. kapitulua
Jobek erantzun zuen: «Bai jende garrantzitsua zaretela! Zuekin batera hilko da jakinduria!…» -
13. kapitulua
Hori guztia nire begiek ikusi dute, nire belarriek entzun dute, eta ulertzen dut. Zuek dakizuena nik ere badakit, eta ez naiz zuek baino gutxiago. -
14. kapitulua
Emakumeagandik jaiotako gizakiak egun gutxi ditu eta kezkaz beterik bizi da. Lore bat bezala irekitzen da eta ihartu; itzala bezala ihes egiten du, gelditu gabe. -
15. kapitulua
Temango Elifazek hitza hartu eta esan zuen: «Jakintsuak irakaspen faltsuz erantzuten al du, edo ekialdeko haizez puzten al da, oinarririk gabeko arrazoiekin edo zentzurik gabeko hitzekin argudiatuz?» -
16. kapitulua
Jobek erantzun zuen: «Horrelako mila hitzaldi entzun ditut dagoeneko; denok zarete kontsolatzaile gogaikarriak.» -
18. kapitulua
Xuhko Bildadek hitza hartu eta esan zuen: «Noiz arte ibiliko zarete hitzen bila? Hausnartu lehenik, eta gero hitz egingo dugu.» -
19. kapitulua
Jobek erantzun zuen: «Noiz arte jarraituko duzue ni atsekabetzen eta zuen hitzekin zapaltzen?» -
20. kapitulua
Naamako Sofarrek hitza hartu eta esan zuen: «Nire asaldurak erantzutera bultzatzen nau, ezinegona sentitzen baitut.» -
21. kapitulua
Jobek erantzun zuen: «Entzun arretaz nire hitzak; hori izan dadila ematen didazuen kontsolamendua.» -
22. kapitulua
Temango Elifazek hitza hartu eta esan zuen: «Gizakia baliagarri izan al daiteke Jainkoarentzat? Jakintsua baliagarri izan al dakioke?» -
23. kapitulua
Jobek erantzun zuen: «Gaur ere samintasunez kexatzen naiz, haren eskuak nire intziriak areagotzen baititu.» -
24. kapitulua
Zergatik ez ditu Ahalguztidunak epeak zehazten, haren lagunek haren esku-hartzeak ikusi ahal izan ditzaten? -
25. kapitulua
Xuhko Bildadek hitza hartu eta esan zuen: «Jainkoak ikara sortzen duen boterea du, eta bakea ezartzen du bere goialdeetan.» -
26. kapitulua
Jobek erantzun zuen: «Bai ederki lagundu diozula ahulari eta indarrik gabeko besoari sorospena eman!» -
27. kapitulua
Jobek bere bertsoak esaten jarraitu zuen, eta esan zuen: «Jainkoa bizi den bezain egia, nire eskubidea ukatzen didan Jainkoagatik, eta samintasunez betetzen nauen Ahalguztidunagatik…» -
28. kapitulua
Zilarrak baditu bere zainak, eta urreak fintzeko lekua. Burdina lurretik ateratzen da, eta harria urtzean brontzea lortzen da. -
29. kapitulua
Jobek bere bertsoak esaten jarraitu zuen, eta esan zuen: «Itzuli ahal izango banintz lehengo egunetara, Jainkoak ni zaintzen ninduen garaietara…» -
30. kapitulua
Orain, ordea, ni baino gazteago diren mutilek egiten didate iseka; haien aitak ez nituzkeen nire artaldeko txakurren ondoan ere onartuko… -
31. kapitulua
Ituna egin nuen nire begiekin, neska gazte bati desiraz ez begiratzeko. -
32. kapitulua
Hiru gizonek ez zioten gehiago erantzun Jobi, beren ustez Jobek bere burua errugabetzat baitzeukan. Baina Elihu, Barakelen semea, Ramen leinukoa eta Buzkoa, haserretu egin zen Jobekin, Jainkoaren aurrean bere burua justifikatu nahi zuelako. -
33. kapitulua
Entzun nire hitzak, Job; adi egon nire esanei. Begira, ahoa irekitzen ari naiz, eta nire mihiak hitzak eratzen ditu ahosabaian. -
34. kapitulua
Elihuk esaten jarraitu zuen: «Jakintsuok, entzun nire hitzak; adituok, egidazue kasu…» -
35. kapitulua
Elihuk jarraitu zuen: «Arrazoizkoa iruditzen al zaizu esaten duzuna: “Jainkoaren aurrean arrazoia dut”?» -
36. kapitulua
Elihuk hitz egiten jarraitu zuen: «Itxaron pixka bat, eta irakatsiko dizut, oraindik badagoelako zerbait esateko Jainkoaren defentsan.» -
37. kapitulua
Hori ikustean, bihotza dardarka hasten zait eta bere lekutik jauzi egiten dit. -
38. kapitulua
Orduan, Jaunak ekaitzetik erantzun zion Jobi: «Nor da nire asmoak zentzurik gabeko hitzez iluntzen dituen hori?» -
39. kapitulua
Ba al dakizu noiz erditzen diren basahuntzak, edo ikusi al duzu oreinen erditzea? -
40. kapitulua
Jaunak Jobi hitz egiten jarraitu zuen: «Ahalguztidunarekin eztabaidatu nahi al du kritikatzaileak? Jainkoa kritikatzen duenak erantzun dezala.» -
41. kapitulua
Ez diot utziko haren gorputz-adarrak eta haren indar paregabea deskribatzeari. -
42. kapitulua
Jobek Jaunari erantzun zion: «Aitortzen dut dena egin dezakezula eta ez dagoela zuretzat gauzatu ezinezko asmorik.»
