34. kapitulua
| Bilduma: | Joben liburua eta 42 margolan |
| Egilea: | Fr. Antonio Oteiza |
| Mota: | Pintura |
| Kokapena: | Katalogazio-gela |
| Ezaugarriak: | Pintura akrilikoa kartoi gainean |
| Artelana: |
Egin klik handitzeko |
| Deskribapena: |
Elihuk esaten jarraitu zuen: «Jakintsuok, entzun nire hitzak; adituok, egidazue kasu. Belarriak hitzak bereizten dituen bezala eta ahosabaiak zaporeak dastatzen dituen bezala, guk ere zuzena dena aukeratuko dugu eta ona dena bereiziko. Jobek esan du: “Errugabea naizen arren, Jainkoak nire eskubidea ukatzen dit; arrazoia nire alde egonda ere, gezurtitzat hartzen naute; haren geziak zauri sendaezina eragin dit, bekaturik egin ez dudan arren”. Nor da Job bezalakoa, iseka ura bezala edaten duena, gaizkileekin elkartzen dena eta gaiztoen lagun dabilena? Honela dio: “Gizakiari ez dio ezertarako balio Jainkoaren faboreaz gozatzeak”. Entzun nazazue, gizon zentzudunok: urrun Jainkoagandik gaiztakeria, eta Ahalguztidunagandik bidegabekeria! Jainkoak gizakiari bere egintzen arabera ordaintzen dio, bere jokabidearen arabera saritzen du. Egiaz, Jainkoak ez du gaizki jokatzen, Ahalguztidunak ez du zuzenbidea bihurritzen. Nork utzi dio lurra haren ardurapean? Nork eman dio unibertsoaren ardura? Bere kabuz erabakiko balu bere espiritua eta arnasa erretiratzea, bizidun guztiak hilko lirateke eta gizakia hautsera itzuliko litzateke. Adimentsua bazara, entzun nazazu; adi egon nire hitzei: Zuzenbidea gorrotatzen duen batek epaitu al dezake? Ausartzen al zara zuzenena kondenatzera, errege bati gaizkile eta nobleei gaizto deitzen dien hura? Jainkoa ez da printzearen alde jartzen, ezta aberatsa pobrearen gainetik hobesten ere, guztiak haren eskuen lanak baitira. Bat-batean hiltzen dira, gauerdian; nobleak aztoratu eta desagertu egiten dira, eta boteretsua eraitsia da gizakiaren eskurik gabe. Jainkoaren begiek gizakiaren bideak begiratzen baitituzte eta haren urrats guztiak zaintzen. Ez dago ilunperik, ezta itzalik ere, gaizkileak bertan ezkutatu ahal izateko. Eta ez dagokio gizakiari epe bat ezartzea Jainkoarekin epaiketara agertzeko. Boteretsuak birrintzen ditu ikertu beharrik gabe, eta beste batzuk jartzen ditu haien lekuan. Haien egintzak ezagutzen dituenez, gauez iraultzen ditu eta suntsiturik geratzen dira. Gaizkileak bezala zigortzen ditu plaza publikoan, harengandik aldendu eta haren bideei jarraitu ez zietelako; horrela, pobreen oihua Jainkoarengana iritsi zen, eta hark atsekabetuen aldarria entzun zuen. Hura geldi badago, nork kondenatu ahal izango du? Eta bere aurpegia ezkutatzen badu, nork ikusi ahal izango du? Herriak eta gizakiak zaintzen ditu, gaiztoa errege izan ez dadin eta herria engainatuko duenik egon ez dadin. Esan Jainkoari: “Oker jokatu dut, ez dut berriro bekaturik egingo. Nik ikusten ez dudana, irakats iezadazu zuk; eta deliturik egin badut, ez dut berriro egingo”. Zure nahierara ordaindu behar al du hark? Zuk erabakitzen duzunez eta ez nik, esan dakizuna. Entzuten didaten gizon zentzudunek eta jakintsuek aitortuko dute: “Jobek jakin gabe hitz egiten du, haren hitzek ez dute zentzurik. Proba dezatela azkeneraino, gaizkile baten moduko erantzunak emateagatik; bekatuari matxinada eransten baitio, gure aurrean iseka egiten du eta Jainkoaren aurka hitz egiteari ez dio uzten”.» |
