13. kapitulua
| Bilduma: | Joben liburua eta 42 margolan |
| Egilea: | Fr. Antonio Oteiza |
| Mota: | Pintura |
| Kokapena: | Katalogazio-gela |
| Ezaugarriak: | Pintura akrilikoa kartoi gainean |
| Artelana: |
Egin klik handitzeko |
| Deskribapena: |
Hori guztia nire begiek ikusi dute, nire belarriek entzun dute, eta ulertzen dut. Zuek dakizuena nik ere badakit, eta ez naiz zuek baino gutxiago. Baina nik Ahalguztidunarengana jo nahi dut, Jainkoarekin eztabaidatu nahi dut; zuek, berriz, gezurrez estaltzen duzue dena eta sendagile txarrak besterik ez zarete. Isilduko bazinete erabat! Hori bai izango litzateke jakinduria! Mesedez, entzun nire defentsa eta adi egon nire ezpainetako arrazoiei. Jainkoa gezurrez eta bidegabekeriaz defendatzen saiatzen al zarete? Haren aldekoak izan nahi al duzue, edo Jainkoaren abokatu bihurtu? Zer gertatuko litzateke hark zuek aztertuko bazintuzte? Gizaki bat bezala engainatzen saiatuko al zinatekete? Ezkutuan haren alde jokatzen baduzue, hark zuen errua agerian utziko du. Ez al zaituzte haren handitasunak ikaratzen? Ez al zaituzte haren izuak zapaltzen? Zuen ohartarazpenak hautsez betetako esaerak dira, eta zuen erantzunak buztinezkoak. Isil zaitezte, orain nik hitz egingo dut. Datorrena datorrela, dena arriskatuko dut, nire bizia jokoan jarriko dut. Ni hiltzen saiatuko balitz ere, haren zain egongo naiz, haren aurrean neure burua defendatu ahal izateko. Hori bera izango litzateke nire salbazioa, fedegabea ezin baita haren aurrean agertu. Entzun arretaz nire hitzak, jarri belarria nire diskurtsoari. Nire defentsa prestatu dut eta badakit errugabea naizela. Norbaitek nirekin auzitan aritu nahi al du? Orain isiltzea hiltzea izango bailitzateke niretzat. Ziurta iezazkidazu, Jainko, bi gauza hauek, eta ez naiz zure aurrean ezkutatuko: urrundu zure eskua niregandik eta ez nazazu zure izuarekin beldurtu. Gero, salatu nazazu eta nik erantzungo dizut; edo nik hitz egingo dut eta zuk erantzungo didazu. Zenbat dira nire bekatuak eta nire erruak? Erakuts iezazkidazu nire hutsegiteak eta nire bekatuak. Zergatik ezkutatzen duzu zure aurpegia eta zure etsai bezala tratatzen nauzu? Zergatik beldurtzen duzu haizeak daraman hosto bat eta jazartzen duzu lasto lehorra? Nire kontuan matxinadak idazten dituzu, nire gaztaroko erruak egozten dizkidazu eta oinak zepoan sartzen dizkidazu. Nire urrats guztiak zaintzen dituzu eta nire aztarnak aztertzen. Horrela higatzen da gizakia, zahartutako zahagi bat bezala, sitsak jandako jantzi bat bezala. |
